Ski Region Simulator 2012 recenzja na grasz24.pl

Recenzja: Ski Region Simulator 2012

Opublikowano: 30.12.2011 - 11:50
Platforma:

W Ski Region Simulator bierzemy na swoje barki niełatwe zadanie utrzymania ośrodka narciarskiego. Pracy jest całkiem sporo – trzeba ratrakować i dośnieżać trasy, ratować poszkodowanych narciarzy, wozić przeróżne towary do trudno dostępnych lokacji w górach, a to wszystko ma jeszcze przynosić zyski. Radzić także musimy sobie z kapryśną pogodą, która albo utrudni utrzymanie odpowiedniej pokrywy śnieżnej na stokach, albo zmusi do odśnieżania parkingu, czy ponownego ratrakowania tras. Wymieniając to wszystko, co czeka nas w SRS, gra jawi się jako niemalże przeładowana różnymi ciekawymi opcjami , jednak w czasie rozgrywki okazuje się, że ani tego specjalnie dużo, ani też nie wszystko działa jak należy.

Każdy, kto chociaż raz miał kontakt z którymś z przedstawicieli gatunku „symulatorów wszystkiego”, wie, że nie są to produkcje szczególnie wysokich lotów. Powiem więcej – zazwyczaj to klepane na jedno kopyto budżetowe gierki, które tylko czcionką tytułu, stylizowaną na okładce legendarnego Flight Simulator Microsoftu, starają się aspirować do miana symulatorów. Pewnym wyjątkiem jest tu Symulator Farmy, który nie dość, że zgromadził sporą liczbę fanów, to osiągnął na tyle dobre wyniki sprzedaży, że wydano jego drugą część. Recenzowany przeze mnie Ski Region Simulator to dzieło właśnie tych ludzi, którzy zaprzęgli graczy do roboty przy wirtualnych żniwach. Liczyłem więc, że ciekawy temat zostanie potraktowany dosyć ambitnie…

Rozgrywkę rozpoczynamy jako właściciele małego wyciągu, jednej trasy i ratraka. Gromadząc fundusze mamy za zadanie rozbudować nasze zimowe imperium. Myli się jednak ten, kto myśli, że da się zaplanować i zbudować ośrodek marzeń – cały resort stoi już na samym początku, a nasza ekspansja polega na stopniowym wykupywaniu kolejnych jego części. Resztki racjonalności i realizmu tej koncepcji odbiera fakt, że „niczyja” część ośrodka działa normalnie i obsługuje narciarzy (snowboardzistów w grze nie ma) z tym wyjątkiem, że nikt nie zajmuje się trasami – biedni amatorzy zimowych sportów szorują więc dechami po kamieniach bądź toną w zaspach. Biznesowa część gry roi się od tylu podobnych absurdów, że aż ciężko je tu wszystkie wymienić. Narciarze śmigają po nieoświetlonych trasach aż do dziesiątej. Kolejne części ośrodka przejmujemy kupując stacje, a nie całe wyciągi, przez co kolejka może wyjeżdżać ze stacji należącej do kogoś innego niż ta, do której jedzie. Nie zbalansowano systemu ekonomicznego, stąd przez sporą część zabawy z misji dodatkowych płynie nieproporcjonalnie dużo pieniędzy w stosunku do utargu z karnetów, można więc darować sobie odśnieżanie i ratrakowanie, a cały dochód oprzeć na wykonywaniu zlecanych przez radio zadań. Na marginesie, wspomniane misje są godne pożałowania, na dodatek mamy ich zaledwie trzy rodzaje – transport połamanego narciarza do śmigłowca i rozwożenie towaru po górskich barach ograniczają się do przemieszczania skuterem z miejsca na miejsce, natomiast obsługa kolejki linowej polega tylko na wciskaniu klawisza „w”. Z tym ostatnim wiąże się ciekawy trik na zdobycie dużych sum, jest ono bowiem cały czas dostępne, a nagroda za nie pozostaje ciągle taka sama; wystarczy przejechać się kolejką 10 razy i mamy nowy skuter, 25 przejazdów pokrywa koszt armatki śnieżniej.

Jazda kolejką to sposób na dużą kasę.

Grając w SRS wyraźnie odczuwa się niewłaściwe rozłożenie akcentów na poszczególne elementy zabawy. Połowa dostępnych urządzeń służy do odśnieżania parkingu! To, co w prawdziwym ośrodku narciarskim jest tylko dodatkiem do pracy ekipy, tutaj urasta do najważniejszego zadania, wykonywanego na wiele różnych sposobów – odgarnianie pługami zwykłymi, wirnikowymi, sypanie soli etc. Brakuje natomiast wielu misji związanych z wyciągami czy trasami. Twórcy wykreowali naprawdę duży i urozmaicony masyw, z kilkunastoma nartostradami i licznymi zakamarkami. Aż się prosi, by dodać choćby prosty model jazdy na nartach i zagonić gracza do ustawiania tyczek, przeprowadzania patroli śnieżnych, czy kontrolowania zagrożenia lawinowego (które także w grze nie występuje). Można by w końcu dodać trasy biegowe czy wprowadzić organizację zawodów. Brak tak wielu typowych dla kurortu narciarskiego elementów sprawia, że rozgrywka jest uboga i monotonna.

Dużą porcję nieracjonalności serwuje nam sam świat gry i dziwne zachowanie jego elementów. Raz na próbę ustawiłem armatkę śnieżną w najniższym punkcie ośrodka – na parkingu w wiosce – gdzie spodziewać się można najwyższej temperatury. PDA pokazywał pięć stopni powyżej zera. Gdy włączyłem maszynę, zamiast wyświetlenia spodziewanego komunikatu o zbyt wysokiej temperaturze, ta zaczęła radośnie pluć kupkami imitującymi śnieg (o których jeszcze kilka słów później). W SRS natkniemy się na parę innych meteorologicznych dziwactw, np.: gdy temperatura wzrasta znacznie powyżej zera, krzaki i drzewa cały czas pokrywa szron, nasz ośrodek natomiast za nic ma sobie ocieplenie klimatu – tutaj nigdy nie pada deszcz. Dużo czasu spędziłem na rozgryzaniu zachowania się pokrywy śnieżnej i doszedłem do wniosku, że nie rządzą nim żadne racjonalne prawidłowości. Nadmiar śniegu po opadzie po pewnym czasie znika, natomiast przedziwny mikroklimat panujący na naszych parkingach powoduje, że właśnie tam, skąd chcielibyśmy się go pozbyć, zalega w ogromnych ilościach. Zupełnie w oderwaniu od bieżącej sytuacji termicznej w jednym momencie potrafi wyparować 30% śniegu ze wszystkich stoków ośrodka. Kiepsko rozwiązano też pogarszanie się jakości tras w trakcie użytkowania stoku przez narciarzy – nie powstają muldy, zmienia się tylko tekstura i to na całym stoku równomiernie. Kolejny aspekt gry, który nie obronił się przed hulającą fantazją twórców, to ulepszenia stacji , czyli umieszczane przy wyciągach budynki o różnej funkcji, generujące dodatkowy dochód. Autorzy nie zróżnicowali możliwości konstruowania tych obiektów w zależności od wysokości, dlatego bez problemu na smaganym wiatrami szczycie umieściłem wielkie kino. W SRS, jak w większości symulatorów można przyspieszyć upływ czasu. Okazuje się jednak, że ma to wpływ tylko na prędkość zarabiania pieniędzy i cykl dnia i nocy. My zaś sami oraz przebywający w ośrodku narciarze pozostajemy niewrażliwi na tę akcelerację. Dziwne…

A oto kino na samym szczycie...

Do gry dodano edytor do tworzenia modyfikacji, oraz moduł do ich instalowania w grze. Powstało już wiele fanowskich dodatków, które modyfikują funkcje gry i uzupełniają ją o nowe maszyny. Widać, że także twórcy postanowili w ten sposób nieco zarobić. W momencie pisania tej recenzji dostępny jest już pierwszy DLC, zawierający „aż” 7 pojazdów i urządzeń za „jedyne” 5 euro – jak dla mnie bezczelność.

Grafika oparta jest na silniku znanym z Symulatora Farmy, SRS odziedziczył więc wszystkie jego bolączki i niedogodności. Modele są wykonane mało szczegółowo, a tekstury, szczególnie ta pokrywająca niebo, są zwyczajnie brzydkie. Mały zasięg widzenia powoduje, że gdy poruszamy się, blisko przed nami przesuwa się bardzo widoczna granica obszarów o dużym i małym poziomie szczegółów. Efekty pogodowe są bardzo słabe, a skopany system oświetlenia powoduje, że ciężko czasem zorientować się jaka jest pora dnia, bez patrzenia na zegarek. Także główny bohater gry – śnieg – nie doczekał się godnego odwzorowania – zamiast skrzącej się warstwy białego puchu dostajemy jakieś placki, pokryte ohydną, szarawą teksturą. Brak cieniowania wspomnianych kupek śniegu sprawia, że niezwykle trudno ocenić grubość pokrywy, na domiar złego przy ich wyświetlaniu pojawia się masa artefaktów. Po ratrakowaniu trasy śnieg imituje tylko płaska tekstura, nałożona na teren, parę jej wersji ma odzwierciedlać stan stoku, jednak różnią się one tak nieznacznie, że trudno ocenić, gdzie należy jeszcze przejechać ratrakiem. Nota bene inne pojazdy nie zostawiają na śniegu swoich śladów. Z tego morza marności wyróżniają się całkiem porządnie wykonane ratraki, na licencji znanej marki PistenBully.

Kuleją techniczne elementy silnika gry. Grawitacja, panująca w naszym uroczym alpejskim zakamarku, przybiera wartości pośrednie między przyciąganiem na Ziemi i na Księżycu. Można więc wyczyniać niezwykłe akrobacje skuterem śnieżnym po najechaniu nawet na małą nierówność terenu. Udało mi się także podjechać ciężkim ratrakiem do połowy wysokości pionowego słupa. Goście naszego ośrodka to techniczna partanina – przenikają oni przez nasze pojazdy, a gdy jakaś maszyna stanie na ich oskryptowanej drodze, to zamiast ominąć ją, przechodzą górą… przez jej dach. Pojazdy bardzo często blokują się w terenie, zaczepiają o przeszkody tak, że nie można ich już ruszyć z miejsca, nie dziwi więc, że twórcy dodali opcję „resetowania pojazdów”, przenoszącą wszystkie zdobyte maszyny na jeden z parkingów w wiosce.

O błędach i wypaczeniach w SRS można by wygłosić dwugodzinny wykład i cały czas nie wyczerpać tematu. W tym kontekście może dziwić całkiem wysoka ocena końcowa, jaką wystawiłem grze. O jeden punkt podniósł ją całkiem fajny klimat, który naprawdę nie mam pojęcia skąd się tu wziął. O kolejne oczko poprawia wynik dające dużo frajdy, mimo skopanej fizyki i fatalnego widoku z kabiny ratrakowanie tras. Ten ostatni element zapewne w oczach fanów tego typu produkcji przyćmi większą część wad. Jeśli więc przednio bawiłeś się w Symulatorze Farmy, Symulatorze Demolki itp., dodaj do oceny kolejne punkty. Wszystkim innym Ski Region Simulator zdecydowanie odradzam, a koszmarnie duże pieniądze, jak na tak słabą grę (50zł) polecam wydać na jakiś porządny tytuł, wydany w którejś z promocyjnych serii.

następna strona »

Jeżeli gra byłaby lepsza może i skusiłbym się, lubię takie gry a przynajmniej lubiłem jak miałem więcej wolnego czasu a tak to może i lepiej, zaoszczędzę czas i pieniądze : )

Maryd [Znawca] || wysłano: 31.12.2011 - 18:28

Niezbyt lubię gry pokroju Symulator farmy. Dla mnie są one komputerowym odpowiednikiem Hannah Montana-niby znane ale kicz i nic dobrego. Spodoba się ona tylko zatwardziałym "symulatorowcom".
Normalnym graczom odradzam

yaxley [Nowicjusz] || wysłano: 03.01.2012 - 19:32

› Dodaj komentarz | › Zobacz wszystkie komentarze

Login:
medic
Ranga: Współpracownik
Profil: zobacz
Postów: 3

3.5

Zalety:

+ duży, zróżnicowany ośrodek
+ ładne ratraki PistenBully
+ klimat

Wady:

- natłok absurdów
- skopana grafika
- dziwaczna fizyka
- nudne misje
- niewykorzystany potencjał

2,5

Ski Region Simulator 2012

producent: Giants
wydawca: Astragon
dystrybutor: CDProjekt

światowa premiera: 21.10.2011
polska premiera: 09.12.2011
platforma: