Nie ukrywam, że seria FEAR jest mi bardzo bliska i każdą część tudzież dodatek ukończyłem po kilkanaście razy. Jednak zapowiedź trzeciej odsłony Strachu wzbudziła u mnie wiele negatywnych emocji, a to dlatego, że za FEAR 3 odpowiedzialne jest zupełnie inne studio, mianowicie Day 1 Studios. Developer ten miał okazję przenieść pierwszego FEARa na konsole Xbox 360 oraz playstation 3, jak dobrze pamiętamy nie do końca mu to wyszło.
Natomiast ich autorska gra pt. Fracture okazała się zwyczajnym średniakiem, który przeszedł bez echa. Sprawdźmy zatem co takiego zrobiono z Almą i spółką.

Według twórców siekanie sporej ilości przeciwników miało być jednym z największych atutów Hunted: Kuźnia Demona. Tak też jest. Aczkolwiek samo bezmyślne tłuczenie stworzeń nie miało być główną atrakcją tegoż tytułu. Jak więc wygląda rozgrywka, skoro celem gracza jest masowa eksterminacja wroga, a walenie w myszkę, tudzież klejenie kombosów przez losowe wciskanie klawiszy nie ma większego sensu? Oto przed Wami prawdziwa gra akcji (nie tylko z nazwy), w której bijemy, myślimy, rozwijamy, eksplorujemy i współpracujemy. Dobra zabawa gwarantowana? Sprawdźmy.

Atlas mógł żyć w przekonaniu, że gdyby chciał, w każdej chwili mógłby zrzucić Ziemię ze swych barków i uciec gdzieś daleko; To przekonanie było jednak jedynym, na co mu pozwolono. – Franz Kafka. Ten właśnie cytat zwiastował finałowe misje wydanego w 2009 roku pierwszego inFamousa – gry dającej nam wielką moc i udającej, że wiąże się z nią równie wielka odpowiedzialność. inFamous był tytułem bardzo dobrym, brakowało mu jednak pewnych ostatecznych szlifów. Dziś odpowiadamy na pytanie: Czy sequelowi owe szlify zapewniono?

Posucha w future-racerach trwa w najlepsze. Nowego F-Zero jak nie było tak nadal nie ma, a sam Wipeout to zdecydowanie za mało. Warto jednak czasem spojrzeć w stronę WiiWare - ubogiego krewnego Playstation Store oraz XBOX Live Arcade w wersji na konsolę Nintendo. Niedawno miała miejsca premiera gry, która może zaciekawić każdego fana ponaddźwiękowych prędkości. Czy FAST - Racing League zdoła zadowolić zagorzałych fanów gatunku?

W końcu nadszedł ten dzień. Gra, o której krążyły już legendy i mało kto wierzył w jej istnienie, trafiła na półki sklepowe. A my dzisiaj możemy ją zrecenzować. Panie i Panowie po 12 latach ciągłej niewiadomej, Duke Nukem powraca aby ponownie skopać tyłki kosmitom. Zatem sprawdźmy czy warto było tak długo czekać.

Seria Red Faction zawsze kojarzyła się z totalną demolką gdzie gracz mógł zniszczyć prawie wszystko co spotkał na swej drodze. Studio Volition stworzyło autorski silnik graficzny pozwalający na destrukcję pobliskiego otoczenia, zatem bez problemu mogliśmy zburzyć ścianę, wysadzić most itd. Niestety to za mało aby podbić serca graczy i zapisać się na kartach historii. Programiści obiecywali, że wyciągną z tego wnioski i stworzą tytuł, który będzie miał wszelkie podstawy aby stać się hitem. Czy tak się stało?

Ech, jak ten czas szybko leci. Przez ostatnich 6 lat, na rynku pojawiła się niezliczona ilość gier, na podstawie znanych filmów i książek w wersji Lego. Duńskie klocki robią furorę nie tylko w "realu". Moja ostatnia przygoda z nimi skończyła się na Lego Batmanie; po tym tytule poprzysiągłem sobie, że piąty raz już nie zagram w to samo. Do czasu, kiedy mój ulubiony piracki herszt, Jack Sparrow, nie pojawił się na praktycznie każdej platformie służącej do grania. Przywdziewam więc moją przepoconą, flanelową koszulę, zakładam opaskę na oko i liczę na to, że sławny Jack Sparrow przyjmie mnie do swojej pirackiej kompanii.

Brink to gra powstała w studiu Splash Damage znanym przede wszystkim z popularnej strzelanki - Wolfenstein: Enemy Territory. Akcja przenosi nas do świata przyszłości po ogromnej powodzi. Nasz bohater, którego tworzymy w rozbudowanym kreatorze, trafia do utopijnej metropolii Ark, gdzie dochodzi do zamieszek i wojny domowej z powodu przeludnienia i zamknięcia miasta przed światem zewnętrznym.

Wieczór. Za oknem miga neon, zaduch w pokoju jest nie do wytrzymania i słychać syreny radiowozów. To Los Angeles w roku 1947 – raj na ziemi dla morderców, szulerów i dealerów. To miejsce, w którym kwitnie korupcja, a umiera wszelka uczciwość. To miejsce, w którym osadzona jest akcja najnowszej produkcji oznaczonej logiem Rockstar Games, dzieło studia Team Bondi – L.A. Noire. Już na miesiące przed premierą, programiści chwalili się rewolucyjnym podejściem do kwestii rozgrywki i prowadzenia dochodzeń. Według twórców, L.A. Noire miało podbić świat doskonałym odwzorowaniem pracy detektywa. Czy deweloper sprostał jednak oczekiwaniom i dostarczył nam produkt doskonały?

Wiedźmin 2 od samego początku był w centrum zainteresowania wielu graczy. Pierwsza część odniosła spory sukces i tego samego oczekiwano od sequela. Przed twórcami stało zadanie - zrobić grę lepszą od poprzedniczki, co jak wiemy z doświadczeń - wcale łatwą rzeczą nie jest. Wystarczy popatrzeć na losy innych produkcji - Dragon Age się popsuło, a seria Gothic umarła...

Zadanie CD Projekt Red było w dodatku jeszcze trudniejsze, bo nie tworzyli oni swojego własnego świata, a egranizowali książkę. I według mnie jak i wielu innych osób, Wiedźmin był jedną z trzech dobrych egranizacji czy to książki, czy to filmu. Wiedźmin stoi dumnie na piedestale wraz z Chronicles of Riddick: Escape From Butcher Bay i Metro 2033. Czy druga część przygód Geralta godnie zastąpi "jedynkę"? Tego dowiecie się z naszej recenzji.

Dzisiaj postaram się Wam uchylić nieco rąbka tajemnicy na temat feralnej nocy z gry Ikenie no Yoru, znanej również jako Night of the Sacrifice. NotS jest japońskim horrorem na Wii, jednak to co miało wyróżniać go z tłumu, to innowacyjne wykorzystanie Balance Boarda, czyli maty korekcyjnej, która z powodzeniem przyjęła się w amerykańskich szpitalach. Interesujące połączenie, ale czy zda egzamin?

Jako, że premiera drugiej części Wiedźmina to w naszym kraju wielkie wydarzenie, postanowiliśmy przygotować dla Was dwie recenzje gry. Pierwsza - tekstowa, autorstwa Wrexxa, który swoją przygodę z Geraltem zaczął od pierwszej części "Wieśka". Zaś druga to wideorecenzja Arkadikussa (pojawi się już niebawem), wielkiego fana książek Sapkowskiego jak i całego uniwersum Wiedźmina. Dzięki temu będziecie mogli dokładniej porównać w jaki sposób każdy z redaktorów odbiera nowe dzieło CD Projekt Red. Na chwilę obecną na lekturę swej recenzji zaprasza Wrexx.

Po blisko czterech latach oczekiwania fani najsłynniejszego zabójcy potworów doczekali się kontynuacji jego wirtualnych przygód. 17 maja Wiedźmin 2 lub jak kto woli "Wieśmak 2" powędrował na półki sklepowe. Niestety nie obyło się bez małej wpadki z edycją kolekcjonerską jak i wcześniejszą aktywacją. Pomijając jednak te niedogodności przyznam, że czas jaki otrzymał CD Projekt RED na developing nie został zmarnowany, dzięki czemu mamy do czynienia z jednym z najbardziej wciągających oraz przepięknych RPG-ów roku.

Dziesięć miesięcy przyszło nam czekać na grę Sniper: Ghost Warrior w wersji na PS3. Dlaczego nie wydano jej od razu na konsoli firmy Sony? Mnie nie pytajcie, ale jak widać City Interactive miało inne priorytety, a jedynie sukces wersji na pozostałe platformy sprzętowe spowodował, że zdecydowano się na taki krok. Sukces zresztą trochę zaskakujący, bo trzeba szczerze powiedzieć, że pozycja ta nie była ani porywająca, ani też nazbyt dopracowana. A ponad milionowa sprzedaż to zasługa przede wszystkim odpowiedniej strategii działania polskiego dewelopera/wydawcy oraz doskonałego wbicia się w trochę zaniedbany w ostatnim czasie segment gier ze snajperem i „strzelaniem z ukrycia” w rolach głównych. Zobaczmy więc, czy tym razem uda im się „strzelić” prosto w serca posiadaczy PlayStation 3.

Dobrych First Person Shooterów nigdy zbyt wiele. Szczególnie tych ekskluzywnych, wydanych wyłącznie z myślą o najnowszej, stacjonarnej konsoli Nintendo. Pomimo zastosowania dość innowacyjnego swego czasu kontrolera, Wii nieszczególnie ma się czym pochwalić w porównaniu do konkurencji. Oczywiście nie licząc Metroid Prime 3: Corruption oraz Red Steel 2, do których jakości nie mam większych zastrzeżeń. Jednak umówmy się, powyższe tytuły stricte strzelankami FPS nie są. Musicie uwierzyć mi na słowo - troszkę odmienny, "ambitniejszy" target. Inaczej wygląda sprawa z ostatnimi przygodami Agenta 007 oraz Conduit'em, którego sequel mam okazję dzisiaj przetestować. Czy Conduit 2 jest w stanie zaoferować coś prawdziwym wyjadaczom gatunku?

Studio Zipper Interactive wyraźnie nie ma szczęścia do konsoli PlayStation 3. To przecież oni są ojcami doskonałej serii SOCOM, która przez wiele lat święciła triumfy na PS2 oraz PSP, lecz przesiadka na nową generację konsol wypadła nie najlepiej – doskonale zapowiadający się MAG w dniu premiery okazał się zaledwie dobry i jedynie doświadczenie twórców oraz dziesiątki łatek poprawiających rozgrywkę uratowało tę produkcję przed klęską. Teraz przyszła pora na „powrót do korzeni”, czyli czwartą odsłonę nieśmiertelnej serii SOCOM, którą w naszym kraju okraszono podtytułem Polskie Siły Specjalne. Czy tym razem się powiedzie?

Swarmity to pocieszne, niebieskie stworzonka, wysyłane w najróżniejsze zakątki galaktyki przez Matkę po to, by wykonywały dla niej najróżniejsze zadania. A że są głupiutkie i nie mają wiele do gadania, to po raz kolejny wylądowały na obcej i mocno niegościnnej dla nich planecie, gdzie czeka na nich nowa, ciekawa przygoda. Czy okaże się ona równie ciekawa także i dla nas, graczy?

Nie przypuszczałem, że kiedyś dożyję takich czasów. Po blisko czternastu latach posuchy, już niebawem (o ile premiera zapowiadana na 10 czerwca jest jeszcze aktualna) będziemy mieli okazję wreszcie położyć swoje łapki na Duke Nukem Forever. Nim jednak to nastąpi fani Księcia będą zmuszeni jeszcze trochę uzbroić się w cierpliwość, racząc się niedawno wydanym rebootem serii na poczciwego DS'a. Czy po Duke Nukem: Critical Mass można spodziewać się czegoś wzniosłego? Pora się o tym przekonać!

Serii Mortal Kombat nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Ta legendarna bijatyka ostatnie lata nie mogła zaliczyć do udanych. Owszem MK vs DC Universe było całkiem ciekawym tytułem ale nie na to liczyli fani krwistych starć. Zatem czy warto było czekać na nową odsłonę Mortal Kombat?

Portal wybił się w dość ciekawych okolicznościach. Otóż, jakiś czas temu Valve tworząc znane nam wszystkim pomarańczowe pudełko (Orange Box), chciało załączyć tam interesujący pakiet gier. Oprócz Half-Life 2 pojawił się także Team Fortress 2, który szybko odniósł sukces. Ale dopiero trzecia gra wywołała niemałą burzę. To właśnie był Portal.