Redakcyjne podsumowanie roku 2011 (część 1) na grasz24.pl

Redakcyjne podsumowanie roku 2011 (część 1)

Opublikowano: 02.01.2012 - 18:53

Powitaliśmy już 2012 rok, zatem to idealna pora aby podsumować ostatnie 12 miesięcy. Z tej okazji redaktorzy Grasz24.pl podzielą się z Wami swoimi spostrzeżeniami oraz uwagami. Dzisiaj przedstawiamy Wam pierwszą część artykułu.

Przypominamy o naszym plebiscycie, gdzie to Wy wybieracie najlepsze produkcje 2011. A przy tym możecie wygrać wiele atrakcyjnych nagród. Więcej informacji znajdziecie w tym miejscu.

Metzen:

Z każdym rokiem gram chyba coraz mniej. Nie jest to jednak tylko i wyłącznie oklepana kwestia studiów i życia osobistego – tu rozchodzi się o coś więcej. Zawsze byłem zwolennikiem bardzo selektywnego podejścia do gier – słabe tytuły idą na szrot, dobre do napędu konsoli. W ten sposób, każdego roku, byłem sobie w stanie wybrać kilka rodzynków – tytułów, które wywarły na mnie olbrzymie wrażenie. Tego roku niestety, takich tytułów mamy znacznie mniej i jest to przejaw spadkowej tendencji, która prześladuje mnie już od kilku lat.

Grą 2011 jest bezsprzecznie Batman: Arkham City. Poza tą za całokształt, dorzuciłbym Gackowi jeszcze statuetki za design i voice-acting. Innym miłym doświadczeniem był Portal 2, gdyż nawet, jeśli zaczynał trochę nużyć pod koniec, dialogi GlaDOS i Wheatleya potrafiły przyprawić o dzikie salwy śmiechu. Bardzo miło wspominam również inFamous 2 – dojrzała historia z mocnymi zakończeniami i najlepsza ścieżka dźwiękowa, jaką słyszałem w tym roku. Szkoda, że z poczuciem wielkiej mocy nie wiązało się poczucie wielkiej odpowiedzialności. „Gniot roku” leci bez zastanowienia do trzeciej części F.E.A.R. Najlepszy przykład tego, jak można sknocić doskonałą serię. Zawiodłem się nieco na L.A. Noire – system przesłuchań i rozwiązywania spraw był doskonały, podobnie klimat, soundtrack i voice-acting, ale rozczarowało mnie wrzucenie gracza do piaskownicy bez piasku. Fajnie grało mi się w odświeżone wersje Ico i Shadow of the Colossus – piękne historie, ale jednak tracące nieco myszką. Nie powalił mnie też sztandarowy tytuł SONY na ten rok – Uncharted 3: Drake’s Deception. To oczywiście znakomita gra, widać jednak, że formuła serii się tu mocno wyczerpuje. Żałuję, że nie zagrałem w Dead Island i Saint’s Row: The Third – tu faktycznie muszę przyznać, że zwyczajnie nie wystarczyło mi czasu i środków, jednak jestem pewien, że to nadrobię.

Na co czekam? BioShock: Infinite na pierwszym miejscu. Ken Levine stał się wprawdzie ostatnimi czasy jakąś dziwną formą mistyka prowadzącego świętą wojnę w imię tych bardziej uczuciowych i wrażliwych graczy, ale nie można mu odmówić tworzenia gier, które zapadają w pamięć na długi czas. Poza tym oczywiście Grand Theft Auto V – w IV pogrywam do dziś i uważam ją za jedną z najlepszych gier tej generacji. Hitman: Absolution – trochę się obawiam o los tego tytułu, ale spędziłem z Hitmanem dobry rok swojego życia, więc i tej odsłonie dam szansę. Spec Ops: The Line – od prezentacji na Gamescom 2010 jestem pewien, że to będzie bardzo solidny kawałek kodu. Na koniec: The Last of Us – I Am Legend, 28 Days Later i Uncharted w jednym. I to by było na tyle.

Danteveli:

Kolejny rok przeleciał. Miał być tym najlepszym w historii branży, ale tradycyjnie to ten nadchodzący będzie najlepszym. Kiedy popijam ciepłe kakao przy kominku, delektując się padającym za oknem śniegiem rozmyślam nad tym co za nami. Podczas tej zadumy przyszły mi do głowy 3 wątki jakie zdominowały ten rok.

Pierwszym wyjątkowo pozytywnym są gry indie. Chyba jeszcze nigdy nie byliśmy zasypani taką ilością gier niezależnych. Do tego wszystkie pojawiające się co tydzień paczki z tymi produkcjami sprawiły, że każdy z nas miał okazję przetestować jakiś tytuł. Obok masy przeciętniaków pojawiły się też perełki jak Bastion. Jeśli ta gałąź branży gier będzie się tak prężnie rozwijać, to za niedługi czas obok produkcji AAA, to proste tytuły będą przynosiły najwięcej zysków. No chyba, że te wszystkie Bundle się ludziom przejedzą i będziemy tylko kupować za te parę złotych kilka produkcji, których nigdy nie odpalimy.

Wątkiem numer 2 są gierki FPS. W tym roku mieliśmy totalny zalew strzelania, zwłaszcza z perspektywy pierwszej osoby. Modern Warfare 3, Battlefield 3, Crysis 2, Halo Anniversary, Duke Forever i kilka mniej głośnych pozycji. Wydawało się, że ludziom to wszystko się przeje ale wyniki sprzedaży (zwłaszcza CoD'a) mówią coś zupełnie innego. Szkoda tylko, że zabawa dla samotnego gracza staje się coraz bardziej dodatkiem do trybu MP. Patrząc na przyszły rok najpewniej znowu zobaczymy wysyp FPSów. Bioshock, Prey i Darkness dają jednak nadzieję, że zobaczymy jakieś ciekawsze podejście do gatunku.

Ostatnim najsmutniejszym wątkiem jest ten o kondycji Nintendo. Firma pierwszy raz od eonów przynosi straty. Młodszy brat Dual Screena nie sprzedaje się tak jak się spodziewano i nie ma na niego zbyt wielu dobrych tytułów. WiiU nie zachwyciło graczy (mi ten pomysł się podoba) i po E3 zrobiło się o nim strasznie cicho. Wii to natomiast żywy trup, na którego wyszło kilka dobrych i solidnych gier ale w przyszłym roku jakoś pusto. Ta sytuacja wielkiego N pokazuje, że Japończycy zaczynają mieć problemy z zaspokojeniem potrzeb graczy (Final Fantasy XIII anyone?). Zobaczymy jak ta sytuacja potoczy się w przyszłym roku. Nie chciałbym by Nintendo kiedykolwiek zostało zmuszone do kroczenia drogą Segi i spadku z pierwszej ligi do rozgrywek okręgowych.

Na sam koniec jeszcze coś o grach, przy których zleciało mi te 10 miesięcy (pierwsze 2 szukałem oryginalnych produkcji na xboxa w Pekinie). Tytuł gry roku zasłużenie przypada nowej odsłonie Elder Scrolls. Nawet jeśli ktoś nie jest fanem RPGów to przyjemnie spędzi przy tym tytule czas. Z kolei Duke był największą wtopą. Tytuł ten nie jest tragiczny, ale zagubił się pomiędzy starą szkołą, a regenerującym życiem. Po produkcji tworzonej od mojej komunii spodziewałem się więcej. Przyszły rok zapowiada się interesująco choćby ze względu na PSP Vita i gry jakie pojawiają się na telefony komórkowe. Przeglądając listę zapowiedzi widzę dużo interesujących pozycji. Oby połowa z nich nie zaliczyła obsuwy. Ja pokładam nadzieję w Bioshock'u i Prey 2, po cichu (sic!) licząc na Silent Hill : Downpour. Żegnam się zasłyszaną gdzieś maksymą - „Oby najlepszy dotąd rok był najgorszym w przyszłości”.

Maryd:

Rok 2011 ciężko jednoznacznie ocenić. Mieliśmy masę dobrych gier jak i totalnych gniotów, które zapowiadały się naprawdę intrygująco. Podczas gdy nowy Duke czy Dragon Age zawodziły totalnie, to Saint’s Row 3 czy Deus Ex okazały się co najmniej bardzo dobrymi produktami w swojej klasie. W starciu tytanów jakimi są Battlefield 3 i Modern Warfare 3 jak dla mnie grywalnością w multi wygrał ten pierwszy. Rok 2012 zapowiada się równie dobrze, oprócz masy kolejnych świetnych gier prawdopodobnie poznamy w końcu konkretne informacje na temat nowej generacji konsol. Cyfrowa dystrybucja jeszcze bardziej zawładnie rynkiem, a z nią kolejne setki bardziej lub mniej znaczących DLC. Tak czy owak jest na co czekać, a tego roku nie ma co żałować, gdyż przyszły zapowiada się przynajmniej tak dobrze jak obecny.

Imperator:

Jak dla mnie – gracza głównie pecetowego – w roku 2011 miały miejsce dwie wyjątkowo udane premiery, które zostaną zapamiętane na długo: Batman Arkham City oraz TES V: Skyrim. Szczególnie ta druga produkcja wzbudziła we mnie emocje, bo jako wielbiciel uniwersum Gothica i ktoś, komu Oblivion nie przypadł do gustu, nie spodziewałem się, że Bethesda stworzy tak fajnego i przyjemnego erpega. Poza wspomnianymi hitami na rynku ukazało się naprawdę sporo gier wartych uwagi (w tym kilka Indie), z których na pierwszym miejscu w osobistym rankingu pozwolę sobie postawić Crysisa 2. Natomiast szkoda mi trochę małej ilości dobrych samochodówek, bo w grudniu 2010 zainwestowałem w nową kierownicę i liczyłem na to, że ukaże się kilka perełek.

Za optymistyczny akcent należy uznać wyjście na świat kilku, wcale nie takich słabych, polskich gier, na czele z Wiedźminem 2 i Dead Island. Szczególnie druga część przygód Geralta wywołała w świecie sporo pozytywnego zamieszania. Oczywiście nie mogło obejść się też bez zawodów i faili – tutaj mamy z czego wybierać (od Duke Nukem Forever, przez Homefronta, po rodzimego COJ: The Cartel). No i ten konflikt MW3 z BF3, który zamiast pojedynkiem gigantów, okazał się głośną i kontrowersyjną wojną zwolenników poszczególnych marek, a same gry tak naprawdę niczym szczególnym nie zabłysnęły.

Jaki więc był ogółem 2011 rok dla branży gier? Myślę, że najlepsze określenie to „przyzwoity”, bo mieliśmy sporo głośnych premier, kilka hitów, przyjemnych zaskoczeń, ale zbierając wszystko do kupy, nie da się nie zauważyć, że obyło się bez szokujących wydarzeń i nie wszystkie wspaniale zapowiadane tytuły okazały się zgodne z oczekiwaniami. Tak więc było dobrze, ale raczej nic ponadto.

medic:

To był rok RPGów. Duma i chwała polskiego game desiningu - Wiedźmin 2 spełnił pokładane w nim nadzieje, zgarniając najwyższe noty i rozchodząc się w dużej liczbie egzemplarzy. Chyba też nikt nie spodziewał się, że wydany w listopadzie TES: Skyrim okaże się tak znakomitą grą. Cały czas natomiast nie mogę pogodzić się z tym, że następca uwielbianych przeze mnie KOTOR-ów – SW: The Old Republic, to MMORPG. Za wcześnie jeszcze, by wypowiadać się na temat jakości tej produkcji – z całą pewnością świadczyć będzie o niej będzie dynamika sprzedaży koszmarnie drogiego abonamentu (110 zł/60dni).

Brakowało mi trochę dobrych strategii - choć Shogun 2 i Anno 2070 udowodniły, że w ramach starych serii jest jeszcze miejsce na przebłysk geniuszu, to totalna klapa Twierdzy 3 i mało porywające Heroes 6 ostudziły emocje.

Warto wspomnieć także o Assassin’s Creed: Revelations – kolejna część najbardziej innowacyjnej sagi ostatnich lat nie zrobiła szumu godnego poprzedników, a przez brak świeżych rozwiązań, wypadła dosyć blado.

W roku 2011 nie można było narzekać na nudę, jednak 2012 zapowiada się jeszcze ciekawiej.

ginet:

Jak tak myślę o roku 2011, to więcej w nim o grach czytałem niżeli w nie grałem, a jeśli już to w starsze tytuły. Zatemc z autopsji znam tylko Wiedźmina 2 (podziw … ba … zachwyt nawet), Dungeon Siege 3 (totalne rozczarowanie), kilka freeware’ów i darmowych MMO. Nawet jednak w takich okolicznościach postaram się słów kilka o tym mijającym „growym” roku 2011 napisać.

Przyglądając się liście najbardziej oczekiwanych premier z początków bieżącego roku i porównując ją z wydanymi tytułami, stwierdzić niestety trzeba, że więcej produkcji nas w tym roku zawiodło niż wprawiło w zachwyt lub chociażby spełniło oczekiwania.

Wśród tych pierwszych prym wieść będzie zapewne, wyczekiwany od prawie 15 lat, Duke Nukem Forever. Chociaż ja akurat, przyznając, że gra ma swoje wady, z takimi skrajnie krytycznymi opiniami zgadzać się nie zamierzam. Moim zdaniem znacznie większym rozczarowaniem była, zapowiadana jako powrót do korzeni (czyli do rewelacyjnej Restoration of Erathia) szósta część Heroesów oraz mające stanowić realną konkurencję dla trzeciej części Diablo, Dungeon Siege 3.

Jeżeli chodzi o inne gry to najgorzej było chyba w FPS-ach. Poza wspomnianym DNF rozczarowały także, bardzo szumnie reklamowany Homefront oraz mający być wielkim comebackiem id Software, Rage.

Totalnie swój wyjątkowych klimat zatraciły kontynuacje Fear’a i Call of Juarez. Trochę lepiej było z Red Faction Armageddon i Dead Space 2, ale też chyba poniżej oczekiwań.

Jeżeli chodzi o pozytywy to tu z dumą możemy wymienić 3 polskie produkcje (Bullestorm, Dead Island i Wiedźmina 2). Z kolei programiści ze studia Spicy Horse (Alice: Madness Returns) pokazali ludziom z Gearbox Software (Duke Nukem Forever) , że ponad dekada prac nad grą nie musi jej wyjść na złe.

Radę dąły kontynuacje exclusive’ów na PS3: Killzone 3 i Uncharted 3, oraz na xboxa - Gears of War 3. Swoich fanów nie zawiedli też twórcy kolejnych części Deus Ex, Mortal Kombat, Batman i Elder Scrolls. I to pewnie te dwie ostatnie pozycje (Batman: Arkham City i The Elder Scrolls V: Skyrim) stoczą z Geraltem walkę o tytuł najlepszej gry roku.

WreXX:

Mijający rok 2011 nie był dla branży gier szczególnie przełomowym, a jego początek należał do wyjątkowo flegmatycznych. Moim zdaniem dopiero maj rozpoczął ten prawdziwy growy sezon, dzięki wydaniu na półki sklepowe kontynuacji być może największego polskiego hitu – Wiedźmina 2. Następnym miłym zaskoczeniem okazał się inFamous 2 (w jedynkę zagrałem dzięki awarii PSN i możliwości jej darmowego pobrania w ramach przeprosin Sony), produkcja z solidną fabułą i otwartym światem stała się dobrym lekarstwem na letnią posuchę w branży. Oczywiście nie obyło się bez wpadki w postaci Duke Nukem: Forever będącego w blisko 13 letnim developingu. „Dzieło” zgodnie z oczekiwaniami okazało się strasznie przestarzałe technologicznie, wiele rozwiązań zwyczajnie wypadło z mody zaś sama historia wołała o pomstę do nieba. Do grona failów roku mogę spokojnie doliczyć kolejne odświeżane ze starszych części dodatki do The Sims 3 podawane idiotom jako nowe, co oczywiście w przypadku polityki biznesowej EA nie dziwi.

Sama końcówka roku podobnie jak jego początek stał się niesamowicie stagnacyjny przez co nie zagrałem w żadną premierową grę. Czas sylwestrowy to czas podsumowań. Moją grą roku 2011 bez wątpienia został Wiedźmin 2: Zabójcy Królów (po konkretne powody mojej decyzji odsyłam do majowej recenzji), który w ostatniej chwili wygrał rywalizację o berło pierwszeństwa z kontynuacją Batmana (Arkham City), trzecie miejsce przypadło produkcji, na którą ogromnie liczyłem, czyli Uncharted 3: Oszustwo Drake’a.

Uważam, że wyżej wymieniona trójka jest zasłużona. Druga odsłona przygód dzielnego Geralta z Rivii jest bez wątpienia najlepszą polską grą, z niesamowitą fabułą i oprawą wizualną. Minimalnie gorszy Batman: Arkham City również zasługuje by pochwalić go za udaną fabułę i nie gorszą szatę graficzną. Ostatni w stawce Nathan Drake niestety nie podniósł wysoko ustawionej poprzeczki dwa lata temu przez Naugthy Dog i zaoferował średnią jak na swe możliwości opowieść z fatalnym trybem wieloosobowym.

Nadchodzący 2012 nie zapowiada wielkiej rewolucji na polu technologicznym (szczerze wątpię, by pojawiły się oficjalne zapowiedzi next genowych konsol). Z gier wyczekuję m.in. ostatniego Mass Effecta, Maxa Payne’a 3 i GTA V (liczę, że ostatnia produkcja pojawi się w maju na dziesięciolecie narodzin legendy Grand theft Auto III).

Czy mimo wszystko nowy rok będzie rokiem przełomowym? Przekonamy się już wkrótce.

następna strona »

Cóż rok 2011 zapowiadał się szumnie, a chyba w odczuciu wszystkich nie był ani taki najlepszy ani też najgorszy. Część najbardziej oczekiwanych premier spełniła pokładane w nich nadzieje, część nie, a część została w ogóle przełożona na kolejny rok.
Oby w 2012 r. producencie lepiej wywiązywali się ze swoich obietnic, bo zapowiadana jest cała masa ciekawych tytułów.

Ginet [Nowicjusz] || wysłano: 04.01.2012 - 03:39