Od zamierzchłych czasów Matrix'a chyba nikt nie odważył się przedstawić obrazu łączącego zarówno zawiłą fabułę z piorunującymi, wgniatającymi w fotel efektami specjalnymi i przy tym- co bardzo ważne- osiągnąć ogromne uznanie widzów jak i krytyków. Christopher Nolan- reżyser znakomitego Dark Knight’a- udowodnił nam kolejny raz, że dobre kino jeszcze egzystuje i ma się w wyśmienitej formie, a Incepcja jest na to kolejnym, genialnym przykładem.

Film opowiada historię Dom Cobb’a (Leonardo Di Caprio), który jest mistrzem złodziejskiego fachu. Specjalizuje się on w dziedzinie ekstrakcji, czyli wykradania informacji z ludzkich umysłów w fazie snu, albowiem wtedy ludzkie myśli są najbardziej wrażliwe. Cobb nie narzeka na brak zleceń i pieniędzy, jednak to czego najbardziej pragnie na świecie nikt nie jest mu w stanie zapewnić-powrót do swojej rodziny. Ze względu na oskarżenie o morderstwo nie może legalnie wrócić do kraju. Pewnego dnia zgłasza się do niego bogaty, japoński biznesmen (Ken Watanabe), który składa mu propozycję „nie do odrzucenia” i zapewnia oczyszczenie kartotek. Cobb przystaje na propozycję, jednak jak się okazuje, zlecenie  różni się w założeniu od reszty wcześniejszych zadań. Zamiast „zdobycia”, Cobb wraz ze swoim zespołem musi „zaimplementować” myśl do świadomości celu, dokonując przy tym niemożliwego.

Incepcja łączy w sobie elementy wielu gatunków, przede wszystkim kina sensacyjnego, science- fiction, a także psychologicznego. Wraz z postępującą akcją, fabuła się zagęszcza i plącze do takiego stopnia, że wystarczy dosłownie chwila nieuwagi, aby zagubić się w tej całej wielowątkowości. Z kolejnymi minutami otwierają się przed widzami nowe elementy układanki i akcja zaczyna się rozgrywać na wielu płaszczyznach jednocześnie, co jest wręcz fenomenalne i pokazuje ogromny talent Nolana, odpowiedzialnego za scenariusz i reżyserię. Pod względem złożoności fabuły Incepcja dorównuje, a może nawet przewyższa dzieło braci Wachowskich.

Scenariusz nie odkrywa od razu wszystkich kart i pozostawia pewien niedosyt. Zmusza widza do ciągłego myślenia i analizowania wydarzeń na ekranie. Reżyser nie prowadzi nas za rączkę- daje nam swobodę w interpretacji jego dzieła, co jest uważam genialne w tej hybrydowej historii. Mimo wszystko, nie okłamujmy się- Incepcja to kino akcji, pełne efektów specjalnych, ale ma w sobie tak ogromny potencjał, że nie sposób się od niego oderwać. Dwie i pół godziny to zdecydowanie za mało, by w pełni wykorzystać możliwości pomysłu.

Od strony technicznej nie można się do niczego przyczepić. Zdjęcia zostały świetnie zrealizowane, a efekty powalają na kolana. Całość zwieńcza ciekawa oprawa muzyczna wiecznie wyśmienitego Hans’a Zimmer’a, która została idealnie wkomponowana w tę niebanalną opowieść. Druga strona medalu to niestety obsada. O ile Leonardo Di Caprio (Cobb), Joseph Gordon- Levitt (Arthur) i Ellen Page (Ariadne) zrobili na mnie bardzo dobre wrażenie, tak do Marion Cotillard (Mal) i kilku innych mam mieszane uczucia i do końca filmu nie byłem w stanie zrozumieć ich gry aktorskiej.

Incepcja to fanstastyczne kino, wprowadzające nas w surrealistyczny świat marzeń sennych, które jak się okazuje mogą być niezwykle realistyczne i przekonywujące. Incepcja jest bez cienia wątpliwości jednym z tych filmów, które zapadają głęboko w pamięć i nie dają spokoju przez długi, długi czas. Widz po obejrzeniu obrazu wychodzi z kina i cały czas niespokojnie analizuje wydarzenia i układa myśli, żeby tylko zrozumieć przesłanie filmu. Gorąco polecam.